Το μυστήριο της βάπτισης αποτελεί ένα από τα επτά μυστήρια του Χριστιανισμού που συμβολίζει την είσοδο του πιστού στην Εκκλησία και την καθάρσή του από το προπατορικό αμάρτημα. Ετυμολογική ανάλυση της λέξης «βάπτιση», δείχνει πως προέρχεται από το ρήμα βάπτω που σημαίνει «βυθίζω συχνά ή έντονα, καταδύω, βουτάω».

Το βάπτισμα των κατηχουμένων εθεωρείτο για την Εκκλησία μεγάλο γεγονός. Η πρώ­τη Εκκλησία πανηγύριζε γι’ αυτό. Έδινε χαρούμενο τόνο, γιορταστικό. Το βάπτισμα δεν ήταν, όπως δυστυχώς έγινε σήμερα, ατομικό ή αν θέλετε οικογενειακό και κοινωνικό γεγονός. Το βάπτισμα ήταν η υποδοχή από την Ενορία, από τους πι­στούς, των άλλων αδελφών τους. Γι’ αυτό και δεν γινόταν κάθε μέρα ή όποτε ήθελαν οι κατη­χούμενοι. Γίνονταν ομαδικές οι βαπτίσεις, συνήθως κατά το Πάσχα, κατά τη νύκτα του Μεγάλου Σαββάτου ή την παραμονή της Πεντηκοστής και αυτό, για να μετάσχουν οι νεοφώτιστοι στην πασχαλινή Θ. Λειτουργία και να κοινωνήσουν των θείων και αχράντων Μυστηρίων.